Hi 👋🏼
Fijn dat je de tijd neemt om dit te lezen, het zegt iets over je bereidheid om stil te staan, te voelen en misschien iets te veranderen. We dragen daar graag aan bij.
Vorige keer hadden we het over durven, weet je nog? Niet over het ontbreken van angst, maar over tóch bewegen.
Deze week iets wat je vast ook wel herkent: “Zullen we een keer afspreken?”
Je zegt het of iemand zegt het tegen jou en op dat moment voelt het oprecht. Warm zelfs. Alsof er een lijntje wordt uitgegooid naar verbinding. Maar dan… gebeurt er niets. Geen datum, geen vervolg, geen afspraak.
Wat zit daar eigenlijk onder?
Soms is de intentie goed. Je wilt de ander laten weten: ik vind je leuk, interessant, waardevol. Maar tegelijk is er iets wat tegenhoudt als (kippe) drukte, twijfel, ongemak, of simpelweg geen prioriteit. En soms, als we eerlijk zijn, gebruiken we die zin ook een beetje als zachte uitweg. Een manier om het contact prettig af te ronden, zonder echt iets vast te leggen.
Maar wat doet dat? Als iemand het tegen jou zegt en het blijft stil…kan er iets gaan knagen. Wacht ik nog? Heb ik iets gemist? Was het niet gemeend? Ben ik wel goed genoeg? En wat als jij het zelf zegt zonder vervolg, laat je onbedoeld iets achter bij de ander: een open lus. Een klein beetje verwarring en misschien zelfs teleurstelling.
Herkenbaar?
Stel je voor: Je komt iemand tegen met wie het klikt. Jullie lachen, het gesprek stroomt. Bij het afscheid zeg je: “We moeten echt een keer koffie doen.” De ander glimlacht: “Ja, leuk!” En daarna… blijft het stil. Dagen worden weken. En ergens vervaagt dat leuke moment een beetje. Niet omdat het er niet was, maar omdat het niet werd opgevolgd.
Wat maakt dat het niet gebeurt?
Vaak geen onwil, maar uitstel of het idee dat het “later wel kan”. Of dat het moment om te appen inmiddels “te laat” voelt. En daar zit het stukje durven van vorige week. Durven is soms niet groots en zit juist in het kleine: een berichtje sturen, een datum prikken, of eerlijk zijn als je het toch niet gaat doen.
Dus daarom een vraag voor deze week:
Waar zeg jij “zullen we een keer afspreken”…maar laat je het daarna liggen? En wat zou er gebeuren als je daar wél in beweegt?
Door het concreet te maken of juist eerlijk te zijn dat het er niet van komt? Wie weet ontstaat er iets echts. Of geef je helderheid, ook dat is waardevol.
We zijn benieuwd wat je ontdekt.
Fijne dag en tot volgende week, Elise en Jacobien
Reactie plaatsen
Reacties