Moederdag.
Een dag van ontbijtjes op bed, scheve knutselwerkjes, bloemen die nét iets te vroeg zijn gekocht en appjes met veel hartjes. Maar misschien is Moederdag ook méér dan dat. Misschien gaat het uiteindelijk over iets waar we allemaal naar verlangen: gezien worden, gedragen worden en iets van liefde doorgeven aan een ander.
Want “moederen” zit niet alleen in moederschap.
Het zit in een arm om iemand heen slaan.
In vragen: “Ben je goed thuisgekomen?”
In soep brengen wanneer iemand ziek is.
In onthouden hoe iemand zijn koffie drinkt.
In ruimte maken voor een ander, ook als je agenda zegt: liever niet.
Misschien is Moederdag daarom ook een mooie dag om even om te kijken naar iemand anders. Naar die buurvrouw die altijd voor iedereen klaarstaat maar zelden zelf bezoek krijgt. Naar die vriend die doet alsof alles prima gaat. Naar iemand die vandaag iets mist.
En voor sommigen schuurt deze dag.
Omdat je moeder er niet meer is.
Omdat je haar stem soms bijna vergeet, maar ineens terughoort in jezelf wanneer je iets zegt. Omdat je merkt dat je haar lach hebt gekregen. Haar zorgzaamheid. Haar koppigheid misschien ook. Mensen verdwijnen niet zomaar. Ze leven door in gewoontes, in verhalen, in kleine zinnen die je ineens zelf gebruikt. In wie jij bent geworden.
Wat iemand heeft gegeven, blijft vaak langer bestaan dan we denken.
En dan zijn er ook mensen voor wie Moederdag pijn doet om een andere reden. Omdat moeder worden een verlangen bleef. Omdat het leven anders liep dan gehoopt. Ook dat verdriet mag er zijn. Liefde laat zich gelukkig niet beperken tot één vorm. Je kunt liefde geven aan kinderen als tante, bonusouder, buur, leerkracht, vrijwilliger, vriendin of veilige haven. Soms ben je voor iemand precies de persoon die hij of zij nodig had.
Misschien raakt dat aan het thema van loslaten.
Loslaten van hoe het “hoorde” te zijn.
Loslaten van verwachtingen.
Loslaten van mensen die we moeten missen zonder ze werkelijk kwijt te raken.
Loslaten is niet hetzelfde als vergeten.
Soms betekent het juist: met open handen verder leven met alles wat iemand je heeft meegegeven.
Dus misschien is Moederdag uiteindelijk geen dag van perfectie, maar van aandacht. Van even stilstaan bij liefde die ontvangen is, liefde die gemist wordt en liefde die nog steeds wordt doorgegeven.
En misschien is dit een mooie vraag om vandaag eens rustig over na te denken:
Wat heb jij ontvangen van iemand anders, dat jij, bewust of onbewust, nu weer doorgeeft aan de mensen om je heen?
Liefs,
Reactie plaatsen
Reacties