Wat fijn dat je weer de tijd neemt om te lezen.
Wij komen net terug van een heerlijke week in Portugal. Echt even tijd voor onszelf. Momenten waarop we elkaar aankijken en bijna niet kunnen geloven dat we dit leven zelf aan het creëren zijn.
Daar werden we ook weer even stilgezet bij iets essentieels: hoe we beter voor onszelf kunnen zorgen. In voeding, in beweging, in rust. Simpele dingen eigenlijk en toch luisteren we daar niet altijd naar. Ons lichaam geeft signalen, maar hoe vaak negeren we die? Tot iemand anders het zegt of totdat we echt niet meer anders kunnen.
En daar zit de link met wat ons deze week bezighoudt.
Vorige keer schreven we over liefdevol zwijgen; ruimte laten zodat de ander zelf kan groeien.
Deze week gaat het over luisteren.
Want hoe vaak luisteren we beter naar een ander dan naar degene die het dichtst bij ons staat?
Of zelfs… beter naar een ander dan naar onszelf?
“Vreemde ogen dwingen.”
Een trainer, een onbekende, iemand op afstand en ineens nemen we adviezen wel aan. Terwijl dezelfde boodschap misschien al lang dichterbij was. Gezegd door iemand die ons lief is. Of van binnenuit. Misschien omdat het daar minder schuurt minder geschiedenis heeft of omdat we denken dat we het al weten.
Maar wat als we opnieuw leren luisteren?
Naar de ander dichtbij en naar onszelf.
De vraag voor deze week:
Waar in jouw leven hoor je eigenlijk al langer wat goed voor je is maar luister je er pas naar als het van buitenaf komt?
Fijn weekend. Geniet van de vrijheid. Vier vrijheid en geef het door.
Liefs,
Reactie plaatsen
Reacties