Je gaat op vakantie om uit te rusten. Om niets te moeten of juist van alles waar je het hele jaar niet aan toekomt. Om even afstand te nemen van alles wat thuis, op je werk en in je hoofd speelt.
En dan kan er ineens iets ontstaan. Een gedachte die al langer op je wacht, een besluit dat je eigenlijk al weet of een verlangen waar je eindelijk ruimte voor voelt.
Vakantie geeft niet alleen rust. Het geeft ook ruimte om te luisteren.
Afgelopen week overleed Peter Faber. Je kent hem vast wel, de filmvader van Ciske de Rat. Hij groeide op in Amsterdan Noord in een onveilige thuissituatie. De boodschap die hij kreeg was; Je kunt niks en je wordt niks. Op zijn 16e liep hij van weg en leefde ongeveer 1,5 jaar op straat. Hij werkte als bordenwasser en schoonmaker en wat hij vooral leerde was zichzelf redden. Later en tot zijn dood zette hij zich in voor jongern die weinig vertrtouwen in zichzelf en hun toekomst hebben. Zijn stichting wil hen laten ontdekken dat ze meer kunnen dan ze zelf denken.
Een uitspraak van hem bleef hangen:
“Vraag jezelf niet af: wat wil ik van het leven? Maar: wat wil het leven van mij?”
Een prachtige omkering of omdenken zo je wilt.
We zijn zo gewend om te bedenken wat we willen bereiken en welke doelen we hebben. Wat er vooral anders moet.
Maar misschien is de vraag soms veel eenvoudiger:
Waar vraagt het leven nu om?
Om een andere keuze in je werk? Om eindelijk tijd voor jezelf in te plannen?
Om een gesprek te voeren dat je uitstelt? Om iets los te laten. Om te accepteren?
Of juist om ruimte te maken voor iets nieuws?
Want tijd voor jezelf staat bij veel mensen onderaan het lijstje. Eerst moeten de randvoorwaarden er zijn als: tot het rustiger wordt, tot alles geregeld is of we wachten tot er meer tijd is.
Maar misschien komt die tijd niet vanzelf en misschien wel nooit. Misschien moet je die tijd zelf maken.
Ook wij maken daar deze winter weer bewust ruimte voor, met een kleinschalige 3 daagse retraite in Drenthe in december. Een paar dagen vertragen, reflecteren en luisteren naar wat zich aandient.
Voor nu één vraag om mee te nemen, misschien tijdens je wandeling, op je balkon of in de tuin of gewoon ergens in de stilte
Als ik niet hoef te bedenken wat ík van het leven wil…
wat zou het leven dan van míj kunnen vragen?
Reactie plaatsen
Reacties