Maandag vertrokken we vanuit Drenthe naar Limburg. Twee dagen lang doken we daar met een groep zorgboeren onder in persoonlijk leiderschap.
Twee dagen achter elkaar. Geen tijd om tussendoor weer even in de dagelijkse hectiek te verdwijnen. Wel tijd om stil te staan. Te onderzoeken. Te oefenen. En soms ook: jezelf een beetje tegen te komen. 😉
Maar wat is persoonlijk leiderschap nou eigenlijk?
Voor ons gaat het vooral over eigenaarschap.
Over weten wat voor jou belangrijk is. Keuzes durven maken. Niet alles buiten jezelf leggen. En verantwoordelijkheid nemen voor wat jij kunt beïnvloeden.
Want je kunt niet altijd bepalen wat er gebeurt.
Je kunt wél bepalen wat je ermee doet.
En dat klinkt misschien eenvoudig maar als het spannend wordt, emoties oplopen of anderen iets van je vinden, is dat best een uitdaging.
Deze maand is het 7 jaar geleden dat Jacobien aan Elise vroeg:
“Wil jij samen met mij aan mijn droom werken?”
Toegegeven die droom was nogal ambitieus: heel Nederland kennis laten maken met een conflictoplossingsmethode waarbij je de ander niet nodig hebt om een conflict op te lossen.
Mindblowing, vonden wij het en niet iedereen dacht er zo over. 😉
We kregen regelmatig te horen dat het niet zou kunnen. Dat mensen er niet op zaten te wachten. Dat het onrealistisch was etc. Maar ergens wisten wij: dit is waar wij in geloven.
Dus gingen we door, vol vertrouwen in elkiaar en onszelf.
Vanuit Drenthe gaan we nu regelmatig het land door. Naar Gelderland, Twente, Groningen, Noord-Holland, Limburg, Friesland… en inmiddels nog veel meer plekken.
Niet omdat we zeker wisten dat het zou lukken. Maar omdat we ervoor kozen om erin te blijven geloven.
Dat is voor ons óók persoonlijk leiderschap. Niet wachten tot iemand anders toestemming geeft. Niet stoppen omdat iemand zegt dat het niet kan. Maar onderzoeken: wat vind ik belangrijk en welke stap kan ík vandaag zetten?
En kijk waar we nu staan…
Deze maand starten we weer met de Leiderschapstraining in Beilen. En Whoop, Whoop: ondertussen staan Zeeland en Brabant ook op de planning.
Zeven jaar geleden was het nog een droom.
Nu rijden we door Nederland om die droom samen met anderen werkelijkheid te maken.
Misschien is dat wel de belangrijkste les die we zelf steeds opnieuw leren:
- Je hoeft niet te weten hoe het hele pad loopt.
- Je hoeft alleen de volgende stap te durven zetten.
En misschien is dat voor jou vandaag ook wel een mooie vraag:
Waar weet jij eigenlijk allang wat je wilt, maar wacht je nog op toestemming van een ander?
Reactie plaatsen
Reacties